Onregelmatig verschijnende column van Didy, een jonge ondernemende vrouw met scherpe tong, haar mening over de actualiteiten en onderwerpen van Groenelus.nl.
Dit stukje gaat over duurzaamheid. Toevallig was ik vandaag met mijn vader aan de telefoon, en het ging over het kapitalistische systeem. Eigenlijk zou mijn vader in zijn hart willen dat heel Nederland communistisch was. Want dan zou immers iedereen hetzelfde verdienen. En dan zouden we niet zoveel gecreëerde banen hebben als gevolg van onze Kenniseconomie.
| Wordt ons vriendje op hyves: |  |
En door die Kenniseconomie hebben we banen die beter betalen dan banen waar we de handjes voor uit de mouwen moeten steken. Dit is iets waar we toch in het algemeen op neerkijken. Terwijl die banen wel nodig zijn. Ik noem maar wat: de vrachtwagenchauffeur, de vuilnisman, de schoonmaker. Waar zouden we zijn zonder deze mensen? Dan zouden de schappen niet meer gevuld zijn in de supermarkt en zouden onze straten bevuild met vuil… en ratten
Maar goed, door het kapitalistische systeem komt het er dus op neer dat mensen steeds meer geld willen. En daaraan gerelateerd hun uitgaven en levenstandaard- het is immers nooit genoeg.
Ik heb eens een onderzoek gelezen waaruit bleek dat het percentage dat wij aan voedsel uitgeven vanaf de jaren vijftig steeds lager wordt: ons eten wordt steeds goedkoper. En dus worden wij dikker. Maar niet alleen dat. We hebben gewoon meer te besteden. Of dat nu komt omdat de meeste huishoudens 1,5 verdieners zijn, het zou kunnen. Als in de jaren tachtig een student op kamers ging, kreeg hij of zij de afgedankte meubels mee van ouders of opa en oma. Tegenwoordig is het nieuw, van IKEA.
Datzelfde heb je met auto’s. Tegenwoordig willen mensen na vijf jaar een nieuwe auto. Is die auto niet meer goed na vijf jaar? Nou die auto kan misschien wel dertig jaar mee, maar men wilt zich er niet mee laten zien.
Misschien is het begrip duurzaamheid nu zo actueel, omdat we niet meer duurzaam met de dingen omgaan. Voordat er groenten in glazen potten in de supermarkt verkrijgbaar waren hadden we weckpotjes in de jaren zestig en zeventig. Eigenlijk waren we toen duurzamer bezig dan nu.
Wat is de reden? Zijn we teveel gaan verdienen met z’n allen? Is onze echte spaarzaamheid verdwenen?
Gerelateerde artikelen:
