De concentraties van opgeloste spoormetalen in de oceanen kunnen ons veel vertellen over de biologische kringloop in de oceanen. Met de nieuwe superschone waterbemonsteringsapparatuur van het NIOZ onderzocht promovendus Rob Middag de lotgevallen van mangaan en aluminium in beide polaire oceanen in het kader van het Internationale Pooljaar (IPY).
Mangaan
De niveaus van opgelost mangaan zijn in de Zuidelijke Oceaan rond Antarctica soms zo laag, dat de groei van algen erdoor tot stilstand kan komen, wat weer direct gevolgen heeft voor de rest van het polaire voedselweb. De toevoer van mangaan via rivieren rond de Noordelijke IJszee verklaart de hogere mangaangehalten in het oppervlaktewater van de Noordelijke IJszee ten opzichte van de Zuidelijke Oceaan. Rob Middag verrichtte zijn onderzoek bij het NIOZ op Texel en hij promoveert op 17 september aan de Rijksuniversiteit Groningen.
Voedingsstoffen
Veruit de meeste ecosystemen op aarde worden gedreven door fotosynthese, het biochemische proces dat met energie uit zonlicht kooldioxide en water omzet in suiker en zuurstof. Planten vormen hiermee de basis van het voedselweb en alle hogere vormen van leven zijn hiervan afhankelijk. In zee nemen de eencellige algen deze rol op zich. Behalve kooldioxide en water hebben planten ook nog andere voedingsstoffen nodig voor de opbouw van hun celmateriaal, zoals stikstof, fosfaat, maar ook een aantal metalen. Deze metalen vormen meestal een onderdeel van enzymen, de eiwitten die vrijwel alle biochemische reacties onderhouden.
Lees hier het volledige bericht.
Geplaatst door onze nieuwspartner Vroege Vogels
Laatste reacties